Skip to content
nov 17 11

NS, soms is de trein zo gek nog niet…

by Wimjoost

Ik woon in Hengelo. Dat is een fijne stad zeker als je van treinreizen houdt, want je kunt overal naar toe. Ik heb ook een Iphone. Dat is prettig omdat je met de NSapp altijd je reisplanner bij de hand hebt. Gisteren ging ik om 15.36 met de trein naar Rotterdam Centraal met 0x overstap volgens de App-planner. Op het perron dacht ik al “foute boel” want alleen Den Haag Centraal werd aangekondigd. Later werd dit door de conducteur bevestigd. Met een overstap in Gouda was het al met al toch een vlotte reis. Hoewel een slome goederentrein voor ons zorgde voor wat oponthoud.
’s Avonds na mijn vergadering weer terug naar Hengelo. Trein van 21.05 naar Deventer zoals dat op de borden stond. Ik had wat tijd en vroeg aan een behulpzame NS medewerker in het infohuisje waar ik het beste kon overstappen. Gouda, was het antwoord; naar spoor 5, je komt aan op 3, dus oversteken. Instappen, jas aangehouden want Gouda is niet ver. In Gouda uit de trein en zie ik tot mijn verbazing dat de trein waar ik net uit kom op de borden staat aangegeven als de trein naar Enschede. Ik stap meteen weer in en denk nog: he lekker, toch direct! Tegenwoordig is er ook reisinformatie in de trein. Handig! Als we Utrecht naderen komt in beeld: Utrecht eindstation! Verbluft kijken we elkaar aan. De reacties variëren van meewarig tot boos.
Jas aan, uitstappen en ja hoor op de borden staat keurig Enschede intercity maar ons treinstel blijft te Utrecht en wordt afgekoppeld. We stappen in het volgende rijtuig en nestelen ons opnieuw voor de rest van de reis…. U raadt het al. In Amersfoort krijgen we een lange opsomming van overstapmogelijkheden en aan het eind meldt de stem dat het rijtuig waar wij in zitten niet verder gaat dan Deventer. Klopte dat bord in Rotterdam dus toch! In Deventer weer de trein uit en weer ingestapt in het laatste resterende rijtuig dat me inderdaad naar Hengelo brengt. Nou ja, ik mag er niks van zeggen want ik kom keurig op tijd in Hengelo aan. Drie keer de trein uit is natuurlijk niet zo ernstig maar zoals meestal gaat het vooral over mijn verwachtingen die niet uitkomen en de gebrekkige en deels zelfs foutieve informatie. Dus soms is de trein gewoon te gek

jan 2 11

Nieuwjaarsconcert 2011 in de stadhuishal

by Wimjoost

Het is al een oude traditie dat het Orkest van het Oosten voor de Hengelose bevolking optreedt in de stadhuishal. Er waren jaren dat er bijna 1200 toeschouwers waren. De hal lijkt gemaakt voor orkestoptredens. Berghoef die het stadhuis heeft ontworpen heeft misschien onbewust een topprestatie geleverd. De akoestiek is fenomenaal en doet niets onder voor de meest geavanceerde muziekzalen. In de stiltes in de muziek kun je ieder geluidje feilloos horen. En het klaterende applaus dat ook van de balkons neerdaalt is een feest voor de musici.

Natuurlijk zijn nieuwjaarsconcerten samengesteld met toegankelijke muziek met veel driekwartsmaat. Dit jaar ontbrak ook Strauss niet in het repertoire. En gezegd moet worden dat een goed orkest ook de versleten paden weet op te poetsen zodat de Zigeunerbaron of de Pizzicato Polka genoten kunnen worden. Maar het Orkest van het Oosten onder leiding van Jan Willem Vriend zoekt ook naar het bijzondere. Dit keer kwam dat in de vorm van een trombone als soloinstrument magistraal bespeeld door Jorgen van Rijen. Niet eerder was de zaal zo betoverd als met het concertino voor trombone en orkest van Ferdinand David (1837). ook Oblivion en Fuga y Mysterio van Piazolla deden mijn herinnering aan de accordeon verbleken. Met een trombone lijkt met deze trombonist alles mogelijk. Zoals Vriend ook zei is het onbegrijpelijk dat er niet meer orkestmuziek is geschreven voor solo trombone.

Als je zo’n optreden hebt meegemaakt  wordt je waardering voor het stadhuis en de stadhuishal nog groter. Dat was een paar jaar geleden met het onverwachte spetterende optreden van het vioolensemble van Joseph Lendvay zo en nu opnieuw.

nov 25 10

strategische reis van de brandweer

by Wimjoost

Iedereen, oud en jong weet wat een brandweerman is. En dat is niet alleen nu zo, dat was altijd al zo. Waarom gaat de brandweer dan op een strategische reis? Waarom gaan ze ingewikkeld doen? Ze moeten toch gewoon blussen als er brand is en mensen redden. Van alle ambtenaren staan de brandweerlieden er het beste op. “Gaan als de brandweer”  is een echt compliment. En dat komt niet alleen door het uniform. Overal ter wereld is dat zo. Maar de wereld verandert. We accepteren niet meer dat er brand kan ontstaan en al helemaal niet dat daar mensen bij omkomen. En als het al gebeurt zoeken we net zo lang tot we weten wie het gedaan heeft en wie er schuld heeft of zijn werk niet goed gedaan heeft. We stellen steeds hogere eisen aan onze vrijwillige en beroepsbrandweerkrachten. Ze moeten super fit en heel goed geoefend zijn , het materieel moet top zijn, ze mogen geen minuut te laat uitrukken, ook bij loos alarm zijn ze er in volle uitrusting, ze moeten zorgvuldig communiceren met omstanders en de pers en ze moeten ook als er geen brand is efficiënt en nuttig werk doen. Hoe goed we ook ons best doen, het lijkt nooit genoeg. Daarom is van hogerhand besloten tot de inrichting van 25 veiligheidsregio’s waarin al die brandweermensen met elkaar nog professioneler en efficiënter omgaan met brandbestrijding en crisisbeheersing. Met veel papier wordt alles opnieuw ingericht in samenwerking met de politie, de GGD en de gemeenten en wordt alles beter…
Midden in dit streven naar beter besluit de NVBR (de Nederlandse Vereniging voor Brandweerzorg en Rampenbestrijding) zichzelf de vraag te stellen: waar zijn we eigenlijk mee bezig? Onder begeleiding van o.a. prof Taco van Someren wordt die vraag onderzocht.  Is de weg van steeds groter, specialistischer, professioneler, efficiënter maar toch ook duurder wel een weg die toekomst biedt? Hebben de inwoners van onze steden en dorpen nog wel het gevoel dat de brandweer van hun is en bijdraagt aan een schone, hele en vooral veilige leefomgeving? Is de ontwikkeling van de politie waar in de gemiddelde gemeenteraad nooit of te nimmer meer over gesproken wordt, wel een lichtend voorbeeld? De zoektocht is op zich al fantastisch. De uitkomst is verassend.
De veiligheid is ermee gediend als de brandweer de boer op gaat. In verbinding met inwoners van buurten en wijken kan dan meer aandacht worden besteed aan veilig leven. De aandacht voor brandkwaliteit van materialen en gebouwen kan ook groter. De pro-actie (voorkomen) wordt belangrijker en komt in evenwicht met de repressie (bestrijding). De strategische reis geeft inzicht in wat er gebeurt en biedt ruimte om het anders te doen en vooral geeft de reis het motief om de professionalisering niet ten koste te laten gaan van de verbinding met de mensen in steden en dorpen. Ook in dit opzicht vormt de brandweer voor ons andere ambtenaren een voorbeeld dat navolging verdient.

Wimjoost Licht
gemeentesecretaris/algemeen directeur Hengelo